yılın ilk denizi

Çeşme’de şimdi hatırlamadığım bir tür maceradan çıkmış kaldığım yere dönüyorum. Oraya gitmek için en uygun yol sahilden, yandaki sitenin önündeki plajdan geçmek. Biraz zor ama. Önce denize doğru uzanan duvarının yanından geçmek gerek, geçiyorum. Sonra da dar bir aralıkta uzanan betonun üzerinde yürümem gerek o kumsal boyunca. Yürürüm herhalde, çok dar değil. Zaten ileride bir adam daha var, o gittiğine göre… Başlıyorum yürümeye. Sonra biraz dengem bozulur gibi oluyor, kumlarda devam ediyorum. Dalgalar geliyor ama. Bana ulaşamıyorlar. Aman, yalnız bir tanesi çok ısrarcı, illa bana kadar gelecek. Islanacak şimdi spor ayakkabılarım. Islansınlar, nolcak, sadece biraz kuma bulanırım. Hem yılın ilk denizi olur bu. Buraya böyle yazmayı düşünüyorum. Ama, daha yazın başları, denize giremeyenler vardır, ayıp olur mu… derken bir başka boyutta bir telefon çalıyor. Lütfen biri baksın, ben şu dalgadan kaçayım. Bir daha çalıyor. Ööfff. Bir daha.. ve ben o telefonu yılın en münasebetsiz telefonu seçiyorum.