« hayata susadım be!
Solar, molar, ama öncelikle zarif kız nereye kayboldu? »
h1

L’appuntamento

19 Ekim, 2007

Şimdiye dek o kadar çok hata yaptım ki
Bugünki de neredeyse kesin gibi
Seninle de ilgili hata yaptım
Ama bir tane daha yapsam hayatımda ne değişir
Bu garip randevuyu kabul etmek bir delilik

Trieste’de yanımdan gelip geçen insanların ortasındayım
Ama seni tekrar görmenin nostaljisi ağlamaktan güçlü
Güneş yüzümde ışıldıyor, bir ümit ışığı
Bekliyorum, ve bir anda uzakta beliriyorsun

Aşkım, çabuk ol, dayanamıyorum
Gelmezsen ben de yokum, yokum

Zaman geçti ve yağmur yağıyor
Ama ben beklemeye devam ediyorum
Dünyanın ne düşünebileceği umurumda değil
Gitmek istemiyorum

İçime bakıyor ve soruyorum
Ama hiçbirşey hissetmiyorum
Elimde kalan tek şey ümit
İnsanlar arasında kaybolmuşken

Aşkım geç kaldı bile, dayanamıyorum
Gelmezsen ben de yokum, yokum

Işıklar, arabalar, vitrinler, sokaklar
Hepsi kafamı karıştırıyor
Gölgem beni izlemekten yoruldu
Gün yavaşça sona eriyor

Eve dönmek içimden gelmiyor
Üzgün hayatıma
Sana vermek istediğim,
Senin parmaklarının arasında ufaladığın hayatıma

Aşkım, affet beni ama dayanamıyorum
Şimdi bundan sonra ben de yokum, yokum

meşk, müz kategorisinde yayınlandı |

8 yorum

  1. 2. dörtlüğün ilk mısrasını çevirirken hafif değiştirmiş olabilirim.

         yazan: Simon Templar 19 Ekim, 2007 at 8:33 am
    Yanıtla

  2. İçinde mis gibi Trieste varmış. Hem ha üzgün ha trieste’de değil mi? Lirik şehirleri sık sık aklımıza misafir edebiliriz, yakışıyor.

    Sono triste tra la gente

    Preciso acabar logo com isso
    Preciso lembrar que eu existo
    Que eu existo
    Que eu existo

         yazan: banu 21 Ekim, 2007 at 8:57 am
    Yanıtla

  3. aklımıza misafir etmeye ne gerek: 7 kasım
    Teatro rossetti’nin rezervasyon gişesine bir bilet bırakırım.

    (demek brezilya’dan italya’ya gelmiş şarkı da fecri ebcioğlu’ndan kaçmış). (sözler portekiz haline göre daha oturmuş sanki, o yüzden orijinali bu sanmıştım ben. ama aslında alttan alta bir bossa nova).

         yazan: Simon Templar 21 Ekim, 2007 at 9:32 am
    Yanıtla

  4. Nenhuns comentários. Vivo numa cidade errada.

         yazan: banu 21 Ekim, 2007 at 12:39 pm
    Yanıtla

  5. yaklaşık 50 yıldır falan bu sayfayı açamıyordum.
    sonra ümit basen’in sayfasından farklı bir şekilde link verildiğini -nasılsa- farkedip denedim ve açabildim.

    soruları 5 gözle bekliyorum.

         yazan: sotiz 21 Ekim, 2007 at 12:56 pm
    Yanıtla

  6. en gözde, en güzide okurlarıma nolmuş böyle.. hepinize teker teker bağlantı broşürü göndermeliymişim sanırım. internetten değil tabi, evinize.

    bunu okuyunca seri katil blogundan girip alakasız yerlerden çıktım. bir türlü de göremedim o linki. aslında orada yanlış yazmış asıl adresi de. kısacası, thesaint.wordprexy.com. skör der ki çalışırmış artık.

         yazan: Simon Templar 22 Ekim, 2007 at 1:01 am
    Yanıtla

  7. ve ah, sanki bu dediğin bir engeldir banu. insan oğlu dediğin bugün burada, yarın veya 16 gün sonra orada. yeter ki yeni bir pasaportu olsun:)
    hem signora vanoni’ye de haber vereyim diyorum geleceğini.

         yazan: Simon Templar 22 Ekim, 2007 at 1:02 am
    Yanıtla

  8. ah zaten bir trieste’ye ayak bassak elimiz ayağımız vakumlanır da geri dönemez :)

    “la trieste calls my name I feel I go insane” diye de bir şarkı vardı bak şimdi hatırladım.

         yazan: banu 22 Ekim, 2007 at 8:41 am
    Yanıtla

Yorum Yapın