h1

Şenlikli Fasıl Mahallesi

10 Ağustos, 2006

Herşey yolundaydı. Tek başıma ilk uzun yolumu ve gece ilk uzun yolumu -çok da uzun değil aslında- pek güzel bitirmek üzereydim. Yunan radyoları eşliğinde otoban, sonra da feribota rahat rahat yetişerek çok sakin geçmişti. Ama benim hayatım sakin değildir ki!

Nitekim, eve gelmek üzereyken bir yan sokağa saptım. O sokakta uzaktan (çok uzaktan) tanıdığım biri var, ve nasılsa evde yalnızım, laf olsun diye. Çukurlar arasında (bkz. önceki post) hoplaya hoplaya giderken döndümyan sokağa ve bir evin bahçesinden hoş bir chanson duyulmaya başladı. Noluyoruz, Nice’e mi geldim bilmeden diye durdum. O sırada motor stop etti. Ben mi ettim, o mu etti, bilmem. Arkama bakınca müziğin akerdeonlu bir çingeneden geldiğini gördüm. Yanında da muhtemelen karısı, arada para istiyor -şarkının sözlerini söylüyor diye anlamaya çalıştıysam da benzetemedim.

Arabayı çalıştıracakken motordan ufak çaplı bir patlama sesi geldi. Sonra da dumanlar çıkmaya başladı. İlk başta çok yoğundu, sonra azaldı. Hararet de tavanı vurmuştu. Eski filmlere benzettim, kolla çevrilerek çalıştırılan motor su kaynatır, hay aksi deyip çıkıp otospot çekilir.

Çıktım arabadan. Abimi aradım. Anlar, zaten araba onun. Açmadı. Tekrar. Açmadı. Yengem. Ki ona hiç yenge demem, garip bir kelime. Açmadı. Bir arkadaşımı aradım (şu arkadaşım, yine de sarılınıyor dostlara böyle durumlarda). O sırada yan apt.dan bir adam geldi, 45-50 yaşlarında, beyaz, odtü amblemli t-shirtlü. Patlamayı duymuş balkondan. İkisine birden anlattım durumu. O sırada akerdeonlu çingene yanımıza geldi. İyisin, senin için para verdim, müziğin olmuş oldu, dedi Bay Komşu (B.K.). Böylece, ben, telefondaki arakadaşım ve B.K., dibimizde bir Napolitan şarkı eşliğinde anlaşmaya çalıştık. Araba da bu sırada dar sokağın ortasında. Hatta, kaputu açmak istedi B.K., kolu çektikten sonra kaputu tutan dili bulamadı, ben ortada olmalı dedim, bir yandan dikkatli olun derken ve telefonda konuşurken; yine bulamadı, Bay Çingene (B.Ç.) şarkıyı bırakarak burdan deyip kurtardı mandaldan. Komik bir sahneydi, o anda sıkıntıdan gülemediysem de.

Sonra, B.K.’nin ısrarıyla arabayı kenara çektim. O balkon alemine döndü. Ben etrafta dolanıp motorun soğumasını bekledim. Gelen başka bir komşu olaya müdahil oldu. Katlar arası tatlı tatlı atıştılar, imrendim muhabbetlerine. Sonra ben bire çanta alıp eve gittim. Gece 1 civarı gelip hiç durmamaya çalışarak eve getirdim arabayı. B.Ç. bu sırada çoktan gitmişti. Kendisinin herhangi bir gecede yaşadıkları yanında bunlar nedir ki tabi…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s